sobota, Wrzesień 23, 2017
Start > BLOG > Norweski numer identyfikacyjny. To powinieneś wiedzieć.

Norweski numer identyfikacyjny. To powinieneś wiedzieć.

W Norwegii musisz posiadać norweski numer identyfikacyjny. Numeru tego używasz do identyfikacji swojej osoby w kontaktach z urzędami publicznymi oraz do założenia norweskiego konta bankowego. Osoby zamieszkałe w Norwegii otrzymują numer personalny (fødselsnummer). Obcokrajowcy, którzy zamierzają przebywać w Norwegii przez mniej niż 6 miesięcy otrzymują D-numer.

Aby otrzymać numer identyfikacyjny – numer personalny lub D-numer – musisz wykonać następujące czynności:

  • Jeśli pochodzisz z kraju należącego do UE/EOG i zamierzasz przebywać w Norwegii przez ponad 3 miesiące, musisz zarejestrować się na policji. Musisz również złożyć wniosek o wydanie karty podatkowej i ewentualnie zgłosić przeprowadzkę do Norwegii i w związku z tym otrzymać numer identyfikacyjny.

 

  • Wszystkie osoby zamieszkałe w Norwegii otrzymują numer personalny (fødselsnummer lub personnummer), który jest ważny przez całe życie. Numer personalny składa się z 11 cyfr, z których pierwszych sześć to data urodzenia.
  • Obcokrajowcy przyjeżdżający do Norwegii do pracy na okres krótszy niż 6 miesięcy, nie otrzymują numeru personalnego. Zamiast tego otrzymują D-numer.
  • Jeśli zamierzasz przebywać w Norwegii przez ponad 6 miesięcy, musisz złożyć wniosek o numer personalny poprzez zgłoszenie przeprowadzki do Norwegii. Po otrzymaniu stałego numeru personalnego powinieneś zaprzestać używania D-numeru, jeśli taki miałeś, i zawsze używać tylko numeru personalnego.
  • Numeru personalnego lub D-numeru powinieneś używać za każdym razem, kiedy przyjeżdżasz do Norwegii do pracy. Numer ten musisz podać również przy składaniu wniosku o nową kartę podatkową.

Tyle teoria, która brzmi bardzo ładnie i wydaje się czymś łatwym. Jednak nic nie jest proste, a pamiętajmy, że Norwegia, choć oficjalnie wita cudzoziemców „rękami i nogami” to de facto wymyśla coraz to nowe wymagania, które musisz spełnić, by otrzymać stały numer.

 
Norweski urzędnik ma stosunkowo dużą autonomię, zatem to on jest pierwszą linią walki z Tobą 🙂 Zwykle jest tak, że zawsze brakuje jakiegoś papierka, po dostarczeniu którego otrzymasz numer. 
 
Umówmy się jednak, działa taktyka „na zmęczenie”. Odmowa pierwsza, odmowa druga, trzecia itd. I to liczenie na to, że odpuścisz wymiękniesz i powiesz „aaaaa, pierdolę”.
 
Zdarza się jednak, że ktoś dostanie stały numer za pierwszym podejściem. No zdarza się.
 
Przejdźmy teraz do przykładowego starania się o przyznanie „fodselnummeru”. Dowiadujesz się od kolegi, który za drugim razem otrzymał numer, że wystarczą:
  • umowa o pracę
  • umowa o wynajem mieszkania
  • oppdragi za najlepiej pół roku
  • zaświadczenie z policji
  • paszport

Mając te dokumenty nie będzie problemu, by zostało spędzone twoje marzenie.

Ha, nie tak prosto. Nagle okazuje się, że brakuje umowy o wynajem mieszkania między twoim pracodawcą a właścicielem domu, bo przecież wynajmujesz pokój od firmy. A twój oppdrag jest zbyt krótki. Oczywiście pani przyjmie twój wniosek do mitycznego Innego Wydziału, ale znawcy wiedzą, że sprawa będzie tak długo przeciągana, aż oppdrag straci ważność na przykład.

I tak to wygląda. Nie poddawaj się, a za którymś razem uda się. A może osiągniesz sukces już za pierwszym podejściem?

Powodzenia!

Przemek.

Dodaj komentarz